سیگار

نه يك نخ ...

نه يك پاكت ...

يك عمر هم كه سيگار بكشم فايده ندارد...

تا خودم نسوزم ... دلم آرام نميشود ...!!!

اين روزها سيگارم را نصفه ميكشم ...

چون تو هميشه ميگفتي يه نخ روشن كن دوتايي بكشيم ...

حالا كه رفته اي ...

ببين ... ديگر آن كودكي نيستم كه دهانش بوي شير ميداد

حالا بزرگ شده ام ... دهانم بوي سيگار ميدهد ...

امروز باز هم سيگار كشيدم!

آرام ،زياد،با احساس ...

همه ي تو را ،همه ي آنچه كه از تو با من باقي مانده بود را دود كردم

با همين بهمن هاي كوچك دوست داشتني...

باز هم پاسخ نئشه ي من به اين سوال مسخره :

مرگ يا زندگي؟

قطعا مرگ!

دلم سيگار ميخواهد

ميخواهم دود كنم

فكرو خيال هاي بد را...